بست سر زلف بست خواجه ببین این گشاد

ز اول روز این خمار کرد مرا بی قرار

می کشدم ابروار عشق تو چون تندباد

دست دل از رنج رست گر چه دلارام مست

می کشدم موکشان من ترش و سرگران

رو که مراد جهان می کشدم بی مراد

عقل بر آن عقل ساز ناز همی کرد ناز