گاه گاهی آب را هم می زدی

کاسه ای از ماست ، بگرفتی به دست

کم کمک با قاشقی ، آن ماست را

کردی اندر آب آن دریا ، هبا (۱)

تا کند صافش ، دمادم می زدی

ابلهی گفتش : چه می سازی بگو؟

گفت : دارم بحر دوغی آرزو!