پادشاه عقل هر جا خیمه زد

بین که دیوانه ،چه مایه سرخوش است

آدمی ، گر شر « می » کردی قبول

تا دمی آساید از عقل فضول

در زمینش ، باد نکبت می وزد

عقل گوید : فکر فردایی بکن

مال دنیا را تمنایی بکن (۴)