جهل او ، از علم لقمان بیشتر

خود شدم درمانده از گرگ درون

گرگ نه ، دیوی همه جهل و جنون

بر جنونش ، سحر و دارو بی اثر

آنچه پندش داده ام پنجاه سال

هر چه عمری دادم او را گوشمال

نام توبه ، از لبش نشنیده ام