عافیت اندیشی ات بیهوده است

بعد ازین افزون نگردد سهم تو

آنچه آید بر سرت از نیک و بد

کی توان بر آن نهادن دست رد؟

گر که تدبیری کنی ، نابوده است

هر که در افعال خود ، مجبور هست

پس به حکم جبر ، او محجور هست!