هر که در افعال خود ، مجبور هست

کی توان بر آن نهادن دست رد؟

عافیت اندیشی ات بیهوده است

گر که تدبیری کنی ، نابوده است

پس به حکم جبر ، او محجور هست!

نیست بر انسان محجوری ، حرج (۸)

کز سفاهت اوفتد در راه کج (۹)