هم چو زالو ، رشد او از خون ماست

چسبد او چون خرس بر دامان تو

خواهی ار گردی ز دام او رها

او دگر از تو نمی گردد جدا

عمر انسان از زراندوزی ، هباست

گیردت چون دایه در آغوش خویش

می برد با وعده تا گورت به پیش