کشتزار سبز جنت را به باد

« لا » ی امروزش ،شود فردا « نعم » (۴)

قبله گاهش ، گاه کعبه ، گه صنم

از برای دانه ای گندم ، بداد

از چه نوشد جام باده آدمی؟

تا ز شر عقل ، آساید دمی (۵)

گر به دست عقل بسپاری عنان