از شعف ، بر آسمان پر می کشی

آنچنان مغشوش سازد حال تو

تا فراموشت شود آمال تو

چون بلا بگذشت با خیر و خوشی

شادی ات گر بسته بر نعمت بود

آن لبت بر خنده گاهی وا شود

لیکن از رفع بلایا ، هر زمان