چون ازین سوداگری ، سودی ندید (۲)

غیر آن مردک نبد چیزی در او!

جانش از گرمی حرمان بس که تفت (۱)

دود آن در چشم مرد خفته رفت

از نفاق بخت خود ، آهی کشید

آن صدای آه دزد تیره روز

شد برایش قوز بر بالای قوز