« این جهان ، کوه است و فعل ما ندا

هر چه در وقتش و هر چیزی به جاش

گر که چوبی می زنی بر دیگری

یک دو کمتر زن ،که بازش می خوری (۲)

سوی ما آید نداها را صدا » (۳)

****

این سخن گویم اگر چه تازه نیست