کس نمی جستی تقرب با نماز

غمسرای عشق او ، بابی نداشت

چون دل من ، بارگاهش ، روز و شب

جار می زد : هر که ام کردی طلب!

شرط دیدارش فقط بودی ، نیاز

هر کسی بی زحمتی بر دیگران

با خیالی ، بت پرستیدی عیان