آن سر و پای همه بی سر و پا می رود

بر اثر دل برو تا تو ببینی درون

سبزه و گل می دمد جوی وفا می رود

صورت بخش جهان ساده و بی صورتست

هست صواب صواب گر چه خطایی کند

هست وفای وفا گر به جفا می رود

دل مثل روزنست خانه بدو روشنست