بر اثر دل برو تا تو ببینی درون

گه چو دعا رسول سوی سما می رود

گاه ز پستان ابر شیر کرم می دهد

گه به گلستان جان همچو صبا می رود

سبزه و گل می دمد جوی وفا می رود

صورت بخش جهان ساده و بی صورتست

آن سر و پای همه بی سر و پا می رود