میهمانان ، گرد او جمع آمدند

کز جگر آمد برونش های و هو

صورتش چون عضو محبوسش ، سیاه

عیش مردم شد ز غوغایش ، تباه

در پی تدبیر این مشکل شدند

بهر چاره ، هر کسی سویی دوید

تا که آهنگر به فریادش رسید