گر چه عزمش راسخ است و یک کلام

شد مکرر قصه سوراخ و نیش

چون چراغ از تجربه دارد به چنگ

از چه رو پایش مدام آید به سنگ؟

توبه صبحش نمی ماند به شام!

تا به تصمیمات سستش پی برید

داغ های پشت دستش بنگرید