دلبرت در بر ولی غم ، بر در است

تا بدان مامن نمایی دلخوشی

زر ، پناهت نیست چون غم رخنه کرد

کن نگه ، غم با دل سنگت چه کرد؟

تن در آسایش ولی جان ، مضطر است

انگبین گر می خوری ، آخر چه سود

بغض اگر راه گلویت بسته بود