گول اگر خوردم ، نه از فن تو بود

کای نمک نشناس پست بدنهاد

این سخن را گوش کن وآنگه گریز

چون ندارم با تو من قصد ستیز

از سر غفلت ، فلک ، عقلم ربود

بخت من خوابید و از اسب اوفتاد

بخت تو بنشست بر اسب مراد