تا دلم از آب و گل آمد برون

با غم عشقش ، دلم را شاد کرد

غم نبیند ، خانه ام آباد کرد

پا به پایم برد در دشت جنون

هر کجا افتاد ، دست دل گرفت (۴)

دست او را تا رسد منزل ، گرفت

یک غزل ، با یاد او خواهم سرود