به باغ جنتشان دعوت ار کنی ، نروند

جماعتی به توحش ، بتر ز گرگ و شغال

نمازشان همه تزویر و زهدشان همه فسق

کمالشان همه نقصان و نقصشان به کمال

مگر که وعده در آنجا دهی به جستن مال!

به چشمشان همه شرمی ،چو گرد بر دریا

به گوششان همه پندی ، چو باد در غربال