به چشمشان همه شرمی ،چو گرد بر دریا

کمالشان همه نقصان و نقصشان به کمال

به باغ جنتشان دعوت ار کنی ، نروند

مگر که وعده در آنجا دهی به جستن مال!

به گوششان همه پندی ، چو باد در غربال

کسی به فکر یتیمان و تیره روزان نیست

که گرد کردن مال است ، هر که را آمال