به بال علم توان ، سر بر آسمان سائید

بترس از آنکه زمانی بگرددش احوال

ز نکبتی که تمدن در این جهان آورد

چه رفت؟راحت و نعمت ،چه ماند؟رنج و ملال

چو نیست تزکیه ، دانش وبال گشت نه بال

خراب ، کی شود این سرزمین ظلم و فساد

که از نظام دو عالم برون رود اخلال