این شعر طنز را برای استاد ابوالفضل زرویی نصرآباد سروده ام . استاد زرویی از مفاخر ادب و از

بزرگان طنز ایرانزمین است . آثار منظوم و منثور این بزرگمرد ،از بهترین نمونه های هنر طنزپردازی

تاریخ ادب سرزمینمان است .

برایت ای ابوالفضل زرویی

دلم غش می رود بس که نکویی