هر که آید به دیدنم ، بی چای

طعم آن یک ، شفای بیمار است

بی چنین دود ،کار شش مغشوش

بی چنان طعم ، حال تن زار است

گو میاید ، اگر چه دلدار است

ما و چایی و خضر و آب حیات

هر که بر دلبری گرفتار است