دلا بخسب ز فکرت که فکر دام دل آمد

میان این دو مسافر مکن جدا که نشاید

مبند آن در خانه به صوفیان نظری کن

مخور به رنج به تنها بگو صلا که نشاید

مرو بجز که مجرد بر خدا که نشاید