که تیر ناوکی او را، به پرواز آورد سویت

به هر لفظی برم نامت، به وجد آرد دل عالم

به کامم شکر اندازد، صلای نام نیکویت

الا ای دلبر مه رو! دلم پرپر زند هر دم

سعادت یابد این جانم، اگر روزی فراآید

دلم را تا بگردانی، خطاب گفتی ازگویت

مرا این دل نمی گنجد به تن، گویا تو را خواهد