چه کردی با دلم جانا! به ریحانی زگل بویت

سعادت یابد این جانم، اگر روزی فراآید

دلم را تا بگردانی، خطاب گفتی ازگویت

مرا این دل نمی گنجد به تن، گویا تو را خواهد

تو اسماعیل جانم را، پذیرفتی به قربانی

ببردی مذبحی اندر، منای حلقه ی مویت

اگر بربیشه ی عشقت، رسد پای دل الیار