ازتو آرد خبری؛ یابم ازآن، بخت جوان

دل اگر باده زجام تو نگیرد؛ چه کند

بی تو جانی نبرد؛ چونکه تویی چشمه ی جان

پیر هجران شده ام؛ منتظرم باد صبا

دلبرا! این دلم افگار می آلوده ی توست

چون که این قامتم اندر غم تو گشته کمان

خواب غفلت بپرد از سر عال م به دمت