من به دست آرم یلی از عشق دلبردر دلم

گه به سوهان هوا وگاه با سوهان غم

برده دندانش فرو اندر جگر در جان من

من برآنم تا کنم از ریشه این دندان غم

تا برون سازد ز دل، اوهام سرگردان غم

گر ببندی دل بدین دنیا، مشو آسوده از

دست بازی ها که می آرایدت شیطان غم