کس گشاید برگی از دیوان الیار ار کنون

شادی از دل،آتشی باشدکه سوزد جان غم

گر بکاری نیکی اندر مزرع اخلاص و عشق

حاصل آید مر تو را سرمایه از درمان غم

می زداید از دلش، برگ و بر دیوان غم