بگشا دریچه ای به جهان حقیقتی

تا کی به بند عشرت و چند عشیرتی

چشمی گشا به کار جهان از بصیرتی

در دور روزگار به پندار خود مپیچ

عمری به کار خود شده ای غافل از خدا

بیهوده برده ای زفلک، طرح حیلتی

نگشاید این فلک گرهی را که خود ببست