چون سر رسد به دور زمان لحظه های عمر

آویزد از خیام دلش، زیب وزینتی

آخر رود زچهره ی جان، جلوه های زر

بر خود نیابد از زر و زورش حمایتی

گویی ببر ز نیکی از آن گنج قیمتی

گر گرد حق بگردی و آری دلی به دست

جاری شود ز سوی خدا، آب رحمتی