هرگز مکن به خاطر کاهی، جنایتی

برسوی حق گرای وکسان را گلی ببر

تا یابی از خزانه ی حق، باغ و جنتی

برقی زند جهان و نباشد بجز کهی

بیچاره شد هر آنکه نیامد به کوی پند

روزی کشد ز کرده ی خود، بس خجالتی

الیار! اگر چه کلک خود آغشته ا ی به پند