از نیکی ار ببرم جامه ز این جهان

شیرین! دمی که از این پرده بگذرم

روحم رود به ابد بر دیار خلد

ماند به زیر زمین جسم پیکرم

آنجا خدا بنهد تاج بر سرم

مرگم بود در آغاز زندگی

بیچاره من! که چرا غافل از درم