درملک کلک شهریار ازخاک پا کش زاده ام

از پا فتادم بارها؛ تا بر سر پای آمدم

جوشد هنر را چشمه ها، ازقلب آذربایجان

من ازسر یک چشمه ای بر سان دریای آمدم

گوید دلم بر گلشنش، الحق که بر جای آمدم

شاگردم اندر کوی او؛ از شعر جویم بوی او

هرگز نگویم من براو، هم پای و همتای آمدم