خوش بود پیکان عشقت گر مکد خون از دلم

گرنه روزی! لحظه ای بامن بزی ای نازنین

بر تبستان عطش اندر دل آ شفتگان

سیل بارانی و چون رود دزی ای نازنین

در کمان خود نشان، تیر گزی ای نازنین

گر چه خام آمد به سویت، عاشقی الیار نام

کوره ی عشقت ببر؛ تاجان پزی ای نازنین