زدلبران دو عالم، تو را گزیده دلم

خوشا! به عالم عرفان که خالقی تو هنوز

تو اندر این صف خوبان ز سابقون شده ای

به خرقه و دم جانانه، سابقی توهنوز

چرا که در دل الیار، فایقی تو هنوز