کار جهان از اول اینگونه عادت افتاد

کمتر کسی نیالود منقار جان به مردار

پس در شمار خوبان توصیف قلت افتاد

آمد سروش غیبی در گوش جان من گفت

آلوده گر نگشتی در این فضای مسموم

آسوده شو که جانت در آب رحمت افتاد

روزی رسد به انسان این جامه ی سعادت