آسوده شو که جانت در آب رحمت افتاد

آمد سروش غیبی در گوش جان من گفت

کار جهان از اول اینگونه عادت افتاد

آلوده گر نگشتی در این فضای مسموم

روزی رسد به انسان این جامه ی سعادت

روزی که آرزویت در جام رویت افتاد

الیار اگر برآنی کاین آرزو ببارد