برآن چه زنخدان نالد دلم ز دردی

مرغ دلم درآنجا گویا که فاله دارد

دل مانده کوی جانان در انتظار مهری

باشد که غمزه ای را بر وی حواله دارد

همچون علی جهانی، بر چاه ناله دارد

گوید سخن فراوان از عشق لایزالش

این رشته ی کلامش گویا اطاله دارد