رامش کنم به دم گلعذار دل

عمری نشسته به رویش غبار کین

می روبمش به عطوفت غبار دل

ماری خزیده به دل از در هوس

باد ار بیاورد از دلبرم نشان

عمری مرا بشود غمگسار دل

پرگل شود دل و جان از گلاب او