گیرم چراغ معارف زدست عشق

از خون بسته، درون انار دل

شهدی ستانم از آن جام مهر او

جاری شود ز وجودم خمار دل

روشن کنم به ضمیرم وقار دل

با نوک سوزن عرفان و اشتیاق

بیرون کنم ز دل از ریشه خار دل