گر نغمه آورد از دل هزار جان

روشن کنم به ضمیرم وقار دل

با نوک سوزن عرفان و اشتیاق

بیرون کنم ز دل از ریشه خار دل

انگشت زخمه در آرم به تار دل

تا ریزم از گل شوقم به پای یار

پر می کنم من از آن، کوله بار دل