آزاده من! که شکستم حصار دل

تا ریزم از گل شوقم به پای یار

پر می کنم من از آن، کوله بار دل

محصور اگر شدم از بند عشق او

صیقل نگردد اگر دل به آب عشق

دلبر نیاوردش در شمار دل

آراید این دل الیار، اشک شوق