به محراب دلم مهرش چو ماهی انور آمد

مرا دردی گران بر جان زناز دلبر آمد

چه داد امشب به دل جانان، چنین خوابم برآشفت

که سودایی سرم گویا ز راهی دیگر آمد

چکانید از می نابی دلم را صیقلی داد