نیابد ره به گلزاری ز بستان دو عالم

مرا تا منزل جانان هزارش رهبر آمد

طواف دل کنید از جان به طوق عشق ورزی

که دل را دل به کوی کعبه ی دلبر در آمد

کسی کاو بر حریم دل به گرز و خنجر آمد

طلاقش میدهد روزی به چوب بی وفایی

هر آن کاو را زر دنیا به دل چون شوهر آمد