طلاقش میدهد روزی به چوب بی وفایی

که دل را دل به کوی کعبه ی دلبر در آمد

نیابد ره به گلزاری ز بستان دو عالم

کسی کاو بر حریم دل به گرز و خنجر آمد

هر آن کاو را زر دنیا به دل چون شوهر آمد

به بازار هوس جانم ز هر سو در خطر بود

مرا دل رحمی جانان درآنجا سنگر آمد