کاری مکن که دراین دام احتیاج

در عشق خود بچشان باده ی جنون

در چاهسار تردد میفکنم

ده رتبتی به من از آسمان فزون

دستی برم به تمنا ز مرد دون

درگیرودار جهانی چنین فسون

ما را رها کن از این قید چند و چون