تا که تو را یقین شود، دل بگسستم ازجهان

نور جمال روشنت، روزن جان من گشود

چشم تو را بدیدم و دیده ببستم ازجهان

این دلم از اشارتی، سر بنهد به پای تو

دست مرا بگیر و از، دامن خود جدا مکن

تشنه ی روشنائی ام، دل زده هستم ازجهان

گردلم از کمند تو، جان بدر آورد دمی