گردلم از کمند تو، جان بدر آورد دمی

تا که تو را یقین شود، دل بگسستم ازجهان

دست مرا بگیر و از، دامن خود جدا مکن

تشنه ی روشنائی ام، دل زده هستم ازجهان

لایق جام جان نیم، پستم و پستم ازجهان

تا دل الیار شنید از لب جان رضای تو

گفت چه غم دگر مرا، زاین که برستم ازجهان